Наместо резервоари – пелети од шумата
Со години, како и повеќето изолирани населени места, Галена беше осудена на дизел. Секој галон гориво се транспортираше со авион или баржа, по цена која е тројно повисока од онаа во урбаните средини. Најголем потрошувач? Локалното училиште, кое во Алјаска во зима мора да ги загрева училниците додека надвор врне со месеци. Наместо да собираат пари секоја зима за тони гориво, Галена воведе котел на биомаса кој користи дрвени пелети, локални, евтини и одржливи. Пресметката е едноставна: 100.000 галони дизел помалку секоја година, а парите остануваат во селото.
Да, и сонце на – 40 степени
Можеби звучи како парадокс, но Галена користи и сонце. Заедницата инсталираше соларен парк со капацитет од 1,5 MW, кој ги полни батериите за време на сончевите часови. Таа електрична енергија ги снабдува клучните објекти кога деновите стануваат кратки и темни. Секој зрак е важен во земја на вечна зима, тоа значи заштеда и сигурност.
Одржливоста во Галена не се мери само во киловат-часови. Тоа се и луѓето. Локалните жители се грижат за котлите, сечат дрва, ги одржуваат соларните панели и батериите. Наместо парите да заминуваат за увезен дизел, тие остануваат во заедницата и ги чуваат работните места кои инаку би исчезнале.
Додека светот планира џиновски ветропаркови и соларни пустини, Галена тивко покажува дека вистинската енергетска транзиција често се случува таму каде што најмалку ја очекувате. Во едно мало село, едно училиште и неколку реда панели менуваат сè, објави AP News.
Галена не е град, ниту држава. Но е потсетник дека промената започнува локално и дека дури и на крајот на светот можете да пронајдете начин да не ги трошите парите на фосилни горива. Ако е можно тука, можно е насекаде.
Извор: odrzime.rs
